พระนิพนธ์ในสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาสยามบรมราชกุมารี

ฝันจะทำความดีนี้แสนยาก                ต้องลำบากกว่าจะรุดถึงจุดหมาย
ย่อมน่าขำสำหรับผู้อยู่สบาย             ไม่เคยกรายใกล้ระกำน้ำตากระเด็น
พบศึกหนักสักเท่าใดไม่หวาดหวั่น      แต่สู้ใจตนนั้นแสนยากเข็ญ
ถึงหนักหน่วงสู้แน่แม้ยากเย็น            เลือดกระเซ็นก็เพราะห่วงหวงแผ่นดิน
ยามมีทุกข์มาผจญจะทนสู้                ถึงมีผู้กล่าวหยามประณามสิ้น
ถูกทอดทิ้งเดียวดายหมายชีวิน          เจียนพังกินท์ยังสู้ผู้รุกราน
แม้จะมีภยันตรายมากรายกล้ำ           ศัตรูล้ำโหมหนักเข้าหักหาญ
จะฝ่าฟันเสี่ยงชีวิตพิชิตพาล              ให้ชาติผ่านผองทุกข์ยุคเข็ญคลาย
เราเป็นเพียงปุถุชนธรรมดา               ไม่ใช่เทวาเพราะร่างยังเสื่อมสลาย
มีอารมณ์เปลี่ยนไปไม่เว้นวาย           จะแน่วแน่แก้ให้หายไม่ช้าพลัน
แม้ชีวิตเป็นสิ่งยิ่งแหนหวง                 แต่ความรักใหญ่หลวงใช่ความฝัน
รักผืนแผ่นดินแม่แน่นอนครัน            ยอมสละแม้ชีวันไม่หวั่นภัย
ยอมสูญเสียชีวารักษาสัตย์               รักษารัฐสีมาที่อาศัย
ดีกว่าสูญธรณินทร์สิ้นชาติไทย          สิ้นธงชัยจะชักสู่ฑิฆัมพร
แสนเห็นใจเพื่อนไทยที่หวาดหวั่น       อาสาพลันทอดชีพสู่สมร
บุกระเบิดฝ่ากระสุนในคงดอน            เพื่อนิกรผาสุขทุกนาที
ตั้งจิตมั่นในพระธรรมอันล้ำเลิศ          ทำแต่สิ่งประเสริฐไม่หน่ายหนี
ไม่ท้อถอยมุ่งทำล้วนความดี              ถ้าถึงที่ยอมสละละลมปราณ
เราก็มีเลือดเนื้อที่ปวดเจ็บ                 แต่ต้องเก็บความรู้สึกอย่างอาจหาญ
จะมุ่งมั่นฝ่าฟันทุกวันวาร                   เพราะยึดในอุดมการณ์ต้องอดทน
นึกว่าได้เกิดมาทำหน้าที่                   เพื่อศักดิ์ศรีเลือดไทยไม่หมองหม่น
ไม่น้อยใจโชคชะตากล้าผจญ             แม้บางคนไม่เคยทุกข์ทุกยุคกาล
มอบเลือดเนื้อกายใจพลีให้ชาติ          อย่างแกล้วกล้าสามารถองอาจหาญ
ถึงสิ้นชีพไว้อย่างลายว่าชายชาญ        มอบวิญญาณเลือดเนื้อเพื่อบ้านเมือง
ปณิธานคือชาติศาสน์กษัตริย์             ร่วมขจัดเสี้ยนหนามเมื่อยามเฟื่อง
สมานสามัคคีไทยให้รุ่งเรือง               เกียรติกระเดื่องแดนดินทั่วถิ่นไกล
คงไม่มีแต่เราเพียงเท่านั้น                  ที่ฝ่าฟันอุปสรรคทั้งหลายได้
ผู้อื่นอาจปราดเปรื่องเลื่องลือชัย          หมายผดุงทุกสิ่งไว้ให้ยุติธรรม์
สักวันหนึ่งเขาคงเข้าใจว่า                   การมีชาติศาสนาทุกสิ่งสรรพ์
มีไตรรงค์ธงชัยพร้อมใจกัน                นั่นคือสิ่งยึดมั่นที่ควรตรอง
ขอเดชะบารมีที่ปกเกล้า                    บุรพกษัตริย์เจ้าไทยทั้งผอง
บันดาลดลคนไทยให้ปรองดอง           ไม่ผยองอิจฉาผลาญรุกรานกัน
แล้ววันที่ปรารถนาคงมาถึง                 จะตราตรึงความดีที่บากบั่น
โลกมนุษย์สุดสะอาดปราศทุกข์ทัณฑ์   เพราะเรานั้นเข้าใจกันได้ดี
เขาจะรู้ว่าเหตุใดไม่ยอมแพ้                เพราะถึงแม้ถูกเหยียดถูกเสียดสี
หาว่าอยากเด่นดังหวังชื่อดี                 อยากครอบครองปฐพีก้องกำจาย
ไม่เคยคิดหวังเป็นวีรบุรุษ                   แต่ก็สุดจะเห็นชาติพินาศสลาย
ด้วยเผ่าไทยมอบชีวีพลีใจกาย            มามากมายเหลือที่จะลืมเลือน
จะถมร่างกายนี้พลีชีวิต                     เพื่อพิชิตไพรีที่เชือดเฉือน
เพื่อแผ่นดินของไทยไม่กระเทือน       เพื่อให้เพื่อนผองไทยปลอดภัยเทอญ.


ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s