สหายร่วมชาติ – Fukking Hero

เนื้อเพลง สหายร่วมชาติ

(Verse 1)
สหายร่วมชาติ
ท่านเชื่อหรือไม่ ว่าท่านมีระบอบประชาธิปไตยที่แท้จริง
หรือรัฐธรรมนูญที่ท่านเทิดทูนมันมีอยู่แค่แท่นปูน
เป็นอนุสาวรีย์อยู่นิ่งไม่ไหวติง
ชาวไร่ ชาวนา ถูกสูบเลือดด้วยตัวปลิง
ยืนยันความเป็นประชากรด้วยหมายเลขในซิมการ์ด
รัฐวิสาหกิจถูกขายทอดตลาด
ภาษีอากรได้บ้างได้มั๊ยจากกองสลาก กินแบ่งรัฐบาล
เพื่อเอาไปพัฒนา ชาติบ้านเมืองให้รุ่งเรือง
แต่สุดท้ายท่านยังขุดน้ำบาดาล ไม่มีแม้แต่น้ำประปาจะแดก
รัฐธรรมนูญที่ท่านหวงแหนเลยยืนเศร้าอยู่กลางแดด
แปลกมั้ย กับสิทธิ์กับเสียงที่ท่านใช้เลือก
ภาษีอากรของท่านถูกจ่ายให้ใคร เขมือบ
ทุกพรรคคือปาร์ตี้ มันล้วนมีคาราเมลเคลือบ
คนเพียงหยิบมือที่เอาเปรียบท่านอยู่ในทำเนียบ
ถึงเวลาหรือยังที่จะกำจัดไร ริ้น เหลือบ

(Chorus)
คนเอ๋ยคนไทย หากท่านเชื่อในเอกราชจงถามตัวเองว่าให้อะไรกับชาติ
คนเอ๋ยคนไทย หากท่านเชื่อความยุติธรรมก็ลุกขึ้นสู้กับความอยุติธรรม
คนเอ๋ยคนไทย หากท่านเชื่อในชาตินิยมก็จงปลูกฝังลูกหลานในค่านิยม
คนเอ๋ยคนไทย หากท่านเชื่ออธิปไตยก็จงหวงแหนประชาธิปไตย

(Verse 2)
สหายร่วมชาติ
รัฐบาลชั่วมันก็เหมือนกันกับวัชพืช
ไม่อาจทำให้ตายด้วยการเอาตีนเหยียบ ตีนกระทืบ
ถอนไปวันนี้วันหน้ามันก็ขึ้นกันให้พรึ่บ
ทางแก้ต้องปลูกความสัตย์ซื่อไว้ให้ยืนต้น
ใส่ความดีแทนปุ๋ย ความรักชาติกันแมลงพ่น
หมั่นรดน้ำให้ชุ่มด้วยหยาดเหงื่อกรรมาชน
แล้วปล่อยให้มันสังเคราะห์แสง จากการศึกษาของปัญญาชน
เมื่อออกเป็นต้นกล้าก็ปลูกในใจของผู้ทีเยาว์วัย
ปล่อยให้ความใฝ่รู้เร่งบำรุงดอกบำรุงใบ
เมื่อมันเติบใหญ่ ร่มเงาของมันจะแผ่ไปตามรากที่แทงทะลุ หน้าดินใหม่
เพราะระบอบของเราไม่เหมือนกับจีนแผ่นดินใหญ่
เหล่าเพื่อนไทยจำไว้จงดี
ประชาธิปไตยที่เรานั้นมี
ผู้เป็นใหญ่ใช่ชนชั้นปกครอง
แต่ผู้ที่ครองชาติคือชนชั้นเราที่ถูกปกครอง

(Chorus)
คนเอ๋ยคนไทย หากท่านเชื่อในเอกราชจงถามตัวเองว่าให้อะไรกับชาติ
คนเอ๋ยคนไทย หากท่านเชื่อความยุติธรรมก็ลุกขึ้นสู้กับความอยุติธรรม
คนเอ๋ยคนไทย หากท่านเชื่อในชาตินิยมก็จงปลูกฝังลูกหลานในค่านิยม
คนเอ๋ยคนไทย หากท่านเชื่ออธิปไตยก็จงหวงแหนประชาธิปไตย

(Verse 3)
สหายร่วมชาติ
เราปกครองด้วยประชาชน และเรามีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข
เรามีวีรชนไทย ที่ยอมตายเพื่อชาติ แม้ไม่มีภาพอยู่ท้ายรถบรรทุก
เหมือนกับเชกูวารา แต่ก็ยอมทอดกายา
ปกป้องระบอบการปกครอง เพื่อลูกหลานทั้งพารา
หลัง พ.ศ. สองพันสี่ร้อยเจ็ดสิบห้า สหายเอ๋ย (เอ๋ย)
นี่ก็ล่วงเข้าแปดสิบปีแล้วที่เราเฉย (เมย)
กับไอ้พวกเพื่อคุณภาพที่งมโข่ง
กฎหมายที่มีช่องโหว่
อัตรานักการเมืองไม่คอรัปชั่นอยู่ที่โหล่
ทุกคนรู้กันโจ่ง (แจ้ง)
แต่เราก็ต่างช่าง (แม่ง)
ตั้งแต่เขาพระวิหาร สุวรรณภูมิ หรือห้วยขาแข้ง
และยังมีนกแร้งฝูงใหญ่ที่คอยกัดกินเราอยู่
หากวันนี้ไม่สามัคคี วันหน้าเราจะตายหมู่
เหล่าคนไทยเอ๋ย (เอ๋ย) เหล่าสหายเอ๋ย (เอ๋ย)
จงหยุดเล็งปืนเข้าหากันแล้วหันมันให้ศัตรู

(Chorus)
คนเอ๋ยคนไทย หากท่านเชื่อในเอกราชจงถามตัวเองว่าให้อะไรกับชาติ
คนเอ๋ยคนไทย หากท่านเชื่อความยุติธรรมก็ลุกขึ้นสู้กับความอยุติธรรม
คนเอ๋ยคนไทย หากท่านเชื่อในชาตินิยมก็จงปลูกฝังลูกหลานในค่านิยม
คนเอ๋ยคนไทย หากท่านเชื่ออธิปไตยก็จงหวงแหนประชาธิปไตย

หากท่านเชื่อในเอกราชจงถามตัวเองว่าให้อะไรกับชาติ

โพสท์ใน เพลง | ใส่ความเห็น

สวัสดีชาวโลก – -‘

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

โพสท์ใน ไม่มีหมวดหมู่ | 1 ความเห็น

ไม่ฆ่าน้อง ไม่ฟ้องนาย ไม่ขายเพื่อน/สัตตบุษย์

ไม่ฆ่าน้อง ถ้าน้องดี มีสัจธรรม
หากระยำ ชั่วช้า อย่าปล่อยไว้
ไม่ฟ้องนาย เมื่อนายดี มีน้ำใจ
หากนายไร้ คุณธรรม จำต้องร้อง
ไม่ขายเพื่อน ที่สนิท เป็นมิตรแท้
มิตรเทียมแย่ หากเกลือกกลั้ว จะมั่วหมอง
จงรู้จักแยกแยะ และไตร่ตรอง
อย่าเพียงท่อง บ่นรู้ แบบงูปลา
โพสท์ใน ไม่มีหมวดหมู่ | 3 ความเห็น

พระนิพนธ์ในสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาสยามบรมราชกุมารี

ฝันจะทำความดีนี้แสนยาก                ต้องลำบากกว่าจะรุดถึงจุดหมาย
ย่อมน่าขำสำหรับผู้อยู่สบาย             ไม่เคยกรายใกล้ระกำน้ำตากระเด็น
พบศึกหนักสักเท่าใดไม่หวาดหวั่น      แต่สู้ใจตนนั้นแสนยากเข็ญ
ถึงหนักหน่วงสู้แน่แม้ยากเย็น            เลือดกระเซ็นก็เพราะห่วงหวงแผ่นดิน
ยามมีทุกข์มาผจญจะทนสู้                ถึงมีผู้กล่าวหยามประณามสิ้น
ถูกทอดทิ้งเดียวดายหมายชีวิน          เจียนพังกินท์ยังสู้ผู้รุกราน
แม้จะมีภยันตรายมากรายกล้ำ           ศัตรูล้ำโหมหนักเข้าหักหาญ
จะฝ่าฟันเสี่ยงชีวิตพิชิตพาล              ให้ชาติผ่านผองทุกข์ยุคเข็ญคลาย
เราเป็นเพียงปุถุชนธรรมดา               ไม่ใช่เทวาเพราะร่างยังเสื่อมสลาย
มีอารมณ์เปลี่ยนไปไม่เว้นวาย           จะแน่วแน่แก้ให้หายไม่ช้าพลัน
แม้ชีวิตเป็นสิ่งยิ่งแหนหวง                 แต่ความรักใหญ่หลวงใช่ความฝัน
รักผืนแผ่นดินแม่แน่นอนครัน            ยอมสละแม้ชีวันไม่หวั่นภัย
ยอมสูญเสียชีวารักษาสัตย์               รักษารัฐสีมาที่อาศัย
ดีกว่าสูญธรณินทร์สิ้นชาติไทย          สิ้นธงชัยจะชักสู่ฑิฆัมพร
แสนเห็นใจเพื่อนไทยที่หวาดหวั่น       อาสาพลันทอดชีพสู่สมร
บุกระเบิดฝ่ากระสุนในคงดอน            เพื่อนิกรผาสุขทุกนาที
ตั้งจิตมั่นในพระธรรมอันล้ำเลิศ          ทำแต่สิ่งประเสริฐไม่หน่ายหนี
ไม่ท้อถอยมุ่งทำล้วนความดี              ถ้าถึงที่ยอมสละละลมปราณ
เราก็มีเลือดเนื้อที่ปวดเจ็บ                 แต่ต้องเก็บความรู้สึกอย่างอาจหาญ
จะมุ่งมั่นฝ่าฟันทุกวันวาร                   เพราะยึดในอุดมการณ์ต้องอดทน
นึกว่าได้เกิดมาทำหน้าที่                   เพื่อศักดิ์ศรีเลือดไทยไม่หมองหม่น
ไม่น้อยใจโชคชะตากล้าผจญ             แม้บางคนไม่เคยทุกข์ทุกยุคกาล
มอบเลือดเนื้อกายใจพลีให้ชาติ          อย่างแกล้วกล้าสามารถองอาจหาญ
ถึงสิ้นชีพไว้อย่างลายว่าชายชาญ        มอบวิญญาณเลือดเนื้อเพื่อบ้านเมือง
ปณิธานคือชาติศาสน์กษัตริย์             ร่วมขจัดเสี้ยนหนามเมื่อยามเฟื่อง
สมานสามัคคีไทยให้รุ่งเรือง               เกียรติกระเดื่องแดนดินทั่วถิ่นไกล
คงไม่มีแต่เราเพียงเท่านั้น                  ที่ฝ่าฟันอุปสรรคทั้งหลายได้
ผู้อื่นอาจปราดเปรื่องเลื่องลือชัย          หมายผดุงทุกสิ่งไว้ให้ยุติธรรม์
สักวันหนึ่งเขาคงเข้าใจว่า                   การมีชาติศาสนาทุกสิ่งสรรพ์
มีไตรรงค์ธงชัยพร้อมใจกัน                นั่นคือสิ่งยึดมั่นที่ควรตรอง
ขอเดชะบารมีที่ปกเกล้า                    บุรพกษัตริย์เจ้าไทยทั้งผอง
บันดาลดลคนไทยให้ปรองดอง           ไม่ผยองอิจฉาผลาญรุกรานกัน
แล้ววันที่ปรารถนาคงมาถึง                 จะตราตรึงความดีที่บากบั่น
โลกมนุษย์สุดสะอาดปราศทุกข์ทัณฑ์   เพราะเรานั้นเข้าใจกันได้ดี
เขาจะรู้ว่าเหตุใดไม่ยอมแพ้                เพราะถึงแม้ถูกเหยียดถูกเสียดสี
หาว่าอยากเด่นดังหวังชื่อดี                 อยากครอบครองปฐพีก้องกำจาย
ไม่เคยคิดหวังเป็นวีรบุรุษ                   แต่ก็สุดจะเห็นชาติพินาศสลาย
ด้วยเผ่าไทยมอบชีวีพลีใจกาย            มามากมายเหลือที่จะลืมเลือน
จะถมร่างกายนี้พลีชีวิต                     เพื่อพิชิตไพรีที่เชือดเฉือน
เพื่อแผ่นดินของไทยไม่กระเทือน       เพื่อให้เพื่อนผองไทยปลอดภัยเทอญ.


โพสท์ใน ไม่มีหมวดหมู่ | ใส่ความเห็น

เพลง – บ้านหลังน้อย

มีเด็กน้อยได้เดินทางมาแสนไกล
ได้มาพบบ้านหลังใหญ่ที่สวยงาม
มองตรงนั้นมองตรงนี้
ไม่รู้จักใครเลยก็ตาม
จึงอยากถามถึงความเป็นมา

บ้านหลังนี้มีแต่รักที่อบอุ่น

ความห่วงใยพร้อมให้คุณทุกเวลา

คอยต้อนรับน้องๆที่กำลังก้าวเข้ามา
ด้วยรอยยิ้มและความจริงใจ

หากหกล้มพี่จะพาเดินก้าวต่อ
หากย่อท้อพี่จะเป็นกำลังใจ
หากผิดหวังยังมีพี่ที่จะคอยเคียงข้างไป
ให้น้องๆในบ้านใหญ่ได้พึ่งพิง

ลาลันลา ลาลันลา ลาลันล ลาลันลา ลาลันลา ลาลัน ลา
ลาลันลา ลาลันลา ลันลา ลาลันลา ลาลันลา ลันลา ลันลา

จนสุดท้ายมาถึงวันที่ต้องลา
พี่จะคอยน้องกลับมาด้วยรักจริง
และจะคอยสานฝันน้องต่อไปไม่หยุดนิ่ง
ด้วยความรักจากใจจริงตลอดมา
ด้วยห่วงใยจากใจจริงตลอดมา

โพสท์ใน เพลง | ใส่ความเห็น

ปล่อย – อ้น ธวัชชัย ชูเหมือน

 

YouTube – ปล่อย อ้น ธวัชชัย ชูเหมือน
  

ใครจะชิงใครจะชังมันก็ช่างหัวเขา แค่ตัวเรารู้เราช่างเค้าประไร

ใครจะชักใครจะแช่งใครจะแกล้งใครจะหยัน ก็ให้ช่างหัวมันก็ให้ปล่อยเค้าไป

ใครจะชมใครจะเชิดว่าประเสริฐเลิศหรู ตัวเรารู้เราอยู่ปล่อยเค้าชมไป

ใครจะรักใครจะเกลียดใครจะเสียด ใครจะสีก็เรารู้ตัวดีปล่อยเค้าทำไป..

เกิดเป็นมนุษย์สิ้นสุดแค่ตาย เอาอะไรมากมายในความอนัตตา

โลภไปทำไมช่วงชิงแข่งขัน สุดท้ายเหมือนกันต้องไปป่าช้า

จะเอาอะไรแค่รักโลภโกรธหลง ไม่มีความมั่นคงบนกิเลสตัณหา

เกิดแก่เจ็บตายใยจะไปยึดมั่น สรรพสังขารล้วนอนิจจา

ปล่อยวางมันเสีย ทุกโขติณณา

ใครจะเมินใครจะมองใยจะต้องไหวหวั่น ใครจะใส่ร้ายกันใยจะต้องสนใจ

ใครจะดีใครจะเลวมันก็เรื่องของเขา ใครจะนินทาเราใยจะต้องทุกข์ใจ

ใครจะล้อใครจะด่าใยจะต้องว่าตอบ ใครไม่สนใครไม่ชอบใยจะต้องใส่ใจ

ใครจะคิดใส่ความใยจะต้องวุ่นจิต หากตัวเราไม่ผิดจะไปคิดทำไม

เกิดเป็นมนุษย์สิ้นสุดแค่ตาย ประดุจดังท่อนไม้ล้มทับโลกา

หมดลมเมื่อไรหาประโยชน์ใดเล่า ล้วนต้องถูกเขาหามไปป่าช้า

ชีวิตยังมีสร้างความดีไว้เถิด ได้ไม่เสียชาติเกิด ได้ไม่ต้องอายหมา

อันว่าความตายคือสัจธรรมของเที่ยง สิ้นสรรพสำเนียงเน่าเหม็นขึ้นมา

จะเอาอะไร จะเอาอะไรกันนักหนา

โพสท์ใน เพลง | ใส่ความเห็น

คืนชีพ

หลังจากคอมพังมานาน ในที่สุด มันก็ฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง *-*
โพสท์ใน ไม่มีหมวดหมู่ | ใส่ความเห็น